Czym jest przeczytane czasopismo? Surowcem wtórnym? Czyżby? A co z autorami i grafikami? Z ich pracą?

Czy hołdując konsumpcji , która jest w istocie kultem zużywania jednym ruchem ręki całą ich pracę zakwalifikować do kategorii odpad?! Nie! Proponujemy swoistą reinkarnację… powrót z zaświatów pod inną postacią … i nie, bo: ekologia, dbałość o planetę, zwierzęta i żuczki – powrót, bo praca, pasja, kompozycja, grafika, zdjęcia, sesje, godziny przed monitorami. Bo nie godzimy się, by jeden ruch ręki zamieniał wartość w bez-wartość lub w surowiec. To nie jest surowiec – to dzieło, cóż, że użytkowe? A czy grafika użytkowa nie może być sztuką? Jeśli puszka po pomidorach - ewidentny odpad uzyskał nieśmiertelność, to tym bardziej czasopismo – efekt pracy wielu twórców zasługuje na coś więcej niż użycie i wyrzucenie. Taka konstatacja jest źródłem naszego pomysłu by nadać czasopismu drugie życie. Być może również dość ulotne, ale za to świetliste…
Podstawą naszego rozumowania jest głęboko humanistyczne przekonanie kardynalnej wartości jaką jest człowiek jego praca i jej owoce. Nie mogąc się pogodzić z rzeczywistością czyniącą je, gdy są utylitarne, z definicji – ulotnymi, postanowiliśmy dać temu wyraz przyjmując odłamek granitu jako podstawę naszej lampy.
Zestawienie kamienia i papieru jest symbolem trwałości i ulotności – człowiek i jego dzieła...